ତ୍ବମେବ ସର୍ବଂ ମମଦେବଦେବ: ରଥ ନିର୍ମାଣ କୌଶଳ ଭିନ୍ନ, ରୋଚକ

ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରରେ ରଥର ନିର୍ମାଣ କୌଶଳ ଯେତିକି ଭିନ୍ନ, ବିଭିନ୍ନ ଅଂଶର ନାମକରଣ ସେତିକି ରୋଚକ। ରଥ ଚକଠୁ ନେଇ ଅଗ୍ର ଭାଗରେ ବାନା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଅଂଶର ନାମ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରହିଛି। ରଥକାରମାନେ ରଥ ନିର୍ମାଣ ବେଳେ ଏ ସମସ୍ତ ଅଂଶକୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ନାମରେ କାମ ସରିବା ନେଇ ସଙ୍କେତ ଦିଅନ୍ତି। କେତେକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପର୍ବପର୍ବାଣୀ ଓ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଦିନମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ରଥର ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ଅଂଶର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷ କରିବାର ବିଧି ରହିଛି। ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ନରେନ୍ଦ୍ର ପୁଷ୍କରିଣୀରେ ଭଉଁରି ଯାତ୍ରା ଦିନ ଚକ-ଅଖ ଡେରା ନୀତି ସମ୍ପାଦନା ହେବାର ବିଧି ପ୍ରଚଳିତ ହୋଇଆସୁଛି। ରଥର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଶକୁ ନେଇ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ବନ୍ଦ୍ବ ରହିଥାଏ। ରଥର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଶର ନାମ ଭକ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦ୍ବନ୍ଦ୍ବ ଦୂର କରିବାରେ ସହାୟକ ହେବ।

୧-ଚକ, ୨-ଦଣ୍ଡିଆ, ୩-ଅର, ୪-ବାଙ୍କି, ୫-ହଂସପଟା, ୬-କଣି, ୭-ଶଙ୍ଖଦ୍ବାର, ୮-ଜାଲି, ୯-ଗାଙ୍ଗପଟା, ୧୦-ସିଂହାସନ, ୧୧-କନକ ମୁଣ୍ଡି,୧୨-ଭୂମି, ୧୩-ଷୋଳ ନାୟକ, ୧୪-ମକର ଦଣ୍ଡା, ୧୫-କାସନ୍ତ, ୧୬-ଦୁଆର ଯୋଡ଼ା, ୧୭-ସାରଥି ପୀଡ଼, ୧୮-କୁମ୍ଭପଟି, ୧୯-ରାହୁ ପଟି, ୨୦-ଆଠ ନାହାକା, ୨୧-ବାଙ୍କି, ୨୨-ପୀଡ଼, ୨୩-ଚାଷୀପଟା, ୨୪-ଦଣ୍ଡା, ୨୫-ପାରାଭାଡ଼ି, ୨୬-ଖପୁରୀ, ୨୭-ପାଦ. ୨୮-ଓଲଟ ଶୁଆ, ୨୯-ଦଧିନଉତି, ୩୦-କଳସ, ୩୧-କଣ୍ଠି, ୩୨-ଦଣ୍ଡ, ୩୩-ଚକ୍ର, ୩୪-ବାନା।